Storythai

วันนี้ตื่นแต่เช้าไปตักบาตร + ปล่อยปลากันพร้อมหน้าทิปปี้กะพี่ช้าง  ทำใจไว้ล่วงหน้าแล้วว่า  ถ้ามีชาติไหนอิทิปปี้มันยังตกนรกอยู่ (ไม่กะคิดเลยว่ามันจะขึ้นสวรรค์  กรั่กๆ)  แต่เรากะพี่ช้างมาเกิดพร้อมกันพอดี  อาจจะต้องได้เกี่ยวดองกันไม่ทางใดก้อทางหนึ่งแน่  งั้นพี่ช้างเป็นก้อนหินไปละกัน  เด๋วเราจะเป็นปลาทองในตู้เอง  ฮ่าๆ

กลับบ้านมาก้อสลบจนถึงช่วงเย็น  ตื่นมาปุ๊บรีบมานั่งเล่นเนทฆ่าเวลาสแตนด์บายอย่างมีความสุข  ระหว่างนั้นก้อแอบอธิษฐานปนด้วยสาบแช่งว่าขออย่าให้เรียกตรูๆ  ถ้ามีเวทมนต์คาถานี่จะรีบงัดมาใช้กดดันไม่ให้เค้าโทรมาด้วยนะเนี่ย  ทั้งที่ถ้าเค้าเรียกไปบินก้อจะได้ตังค์แท้ๆ  แต่หนูขี้เกียจอะ  คิดซะว่าหนูช่วยบริษัทเซฟตังค์มาจ่ายค่าบินให้ละกันนะคะ  ฮ่าๆ ฮิๆ

ช่วงที่เล่นเนทนั้นก้อนั่งหาที่เรียนภาษาญี่ปุ่นไปด้วย  แอบเสียใจเล็กน้อยที่ต้องจำใจเลื่อนกำหนดวิปัสสนาออกไปก่อน  เพราะคอร์สที่จะเรียนนั้นดันมีไปถึงเดือนกันยาโน่นแน่ะ  เอาน่า...!  หัดภาวนาจิตไปพลางๆยังไงก้อยังได้ประโยชน์อยู่  แต่ภาษาญี่ปุ่นนี่ถ้ายังพูดไม่ได้  ครั้งหน้าที่จะไปคันไซก้ออาจกินได้แค่ข้าวเปล่า  เพราะรู้จักแต่คำว่าโกฮังที่แปลว่าข้าว  ส่วนกับข้าวที่เป็นไก่ทอด หมูทอดอะไรเนี่ย  ไม่รู้ว่ามันเรียกอะไรคับ พี่น้อง  ครั้งก่อนพนักงานก้อพาซื่อเอาแต่ข้าวเปล่ามาตั้งให้ไว้อย่างเดียว  หนูเข็ดจริงๆค่ะ  ซิกๆ

ตอนนี้รู้สึกว่าเวลาโสดๆแบบนี้ทำให้เราเจ๋งยังไงก้อไม่รู้  ยิ่งผ่านช่วงวิกฤติทางหัวใจมาได้ยิ่งรู้สึกว่าเป็นผู้ใหญ่ที่เจ๋งขึ้นกว่าเดิมอีก (รู้สึกอยู่คนเดียวเนี่ยแหละ  กรั่กๆ)  ในวันนี้โตพอที่จะแยกแยะความรู้สึกที่มันซับซ้อนในหลายๆเรื่องๆออกได้แล้ว  ซึ่งทำให้เราสามารถจัดการหลายๆสิ่งอย่างได้มีประสิทธิภาพมากขึ้น  มองเห็นวิธีแก้ปัญหาของตัวเองชัดเจนขึ้น  แต่หลายครั้งหลายคราวก้อเดินไปเจอหมากไม่รู้เหมือนกัน  แบบว่าเหมือนกับรู้เยอะขึ้น  กระนั้นบางทีก้อเหมือนกับว่าเราไม่รู้อะไรเลย  แต่ไม่ไปตระหนกตกใจอะไรอีกแล้ว  ทุกก้าวจากนี้ไปคือการเรียนรู้  โอ้ว...บาดตัวเองจริงๆ  ซี๊ดๆ

เคยรู้สึกว่าเราไม่น่าตกลงเป็นแฟนกะขานั้นเลย  เพราะเมื่อวันนึงความสัมพันธ์จบ  ทุกอย่างก้อดับสิ้นลงแม้กระทั่งคำว่าเพื่อนสนิท  แต่หลังจากผ่านเวลามาสักพักหนึ่ง  เราได้เรียนรู้ว่า...ความทรงจำระหว่างที่คบกับเค้าเป็นสิ่งมีค่าที่สุดที่คนอย่างเราจะเคยร่วมสร้างกะคนคนหนึ่งขึ้น  คนซึ่งไม่ได้เกิดมาเกี่ยวข้องอะไรกันเลย  แต่กลับมารักเราอย่างมากมายและตั้งใจมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เราเสมอ  แม้สิ่งหนึ่งในนั้นคือการเลิกรากันก้อตาม  กระทั่งความรู้สึกเข้มแข็งที่มีตอนนี้  เค้าก้อเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยเสริมให้ด้วยการซื่อตรงกับคำพูดตัวเองด้วยนะ  แถวบ้านเค้าเรียก "รักแท้ดูแลไม่ได้" นะเนี่ย  กรั่กๆ

กลับมานั่งดูรูปตัวเองที่ถ่ายกะขานั้น  เพิ่งรู้ว่านั่นคือช่วงเวลาที่เราสวยที่สุดเลย  แม้จะเป็นอดีต  แต่ก้อเคยมีเวลาหนึ่งล่ะน่าที่เราโชติช่วงชัชวาลย์ได้ขนาดนั้น  ดีใจๆ

แต่โสดๆแบบนี้ก้อดีเหมือนกันนะ  เหล่หนุ่มได้เต็มๆตา  หวั่นไหวได้เต็มๆใจ  5555

--- angelz ---

ป.ล. ไม่ได้มานั่งทุกข์เศร้าโศกเสียใจอะไรซ้ำๆหรอก  แต่อารมณ์อยากซึ้งอะ  กรั่กๆ

ป.ล.2  อีกอย่าง...  เห็นเขียนเรื่องที่ทำงานแล้วเรทติ้งไดอารี่ดีเกินไป  รีบเปลี่ยนเป็นเรื่องเครียดๆเลย  ฮ่าๆ