Storythai

ผ่านมาแค่อาทิตย์นิดๆ  แต่อิชั้นไปบินคันไซมาแล้วทั้งหมด 2 รอบถ้วนนะคะนั่น  ครั้งแรกที่ไปนั้นเอาไปแลกด้วยไฟล์ทแขกเดลี  เจ้าของไฟล์ทคันไซก้อบ้าจี้ยอมให้เราแลกซะงั้น  เราเลยได้ไปเสวยสุขอยู่กะกิ๊บพร้อมมีสจ๊วตรุ่นเดียวกันมาเฮฮาด้วย  นี่ถือว่าเป็นไฟล์ทแรกที่มีความสุขที่สุดตั้งแต่เคยบินมาเลยนะเนี่ย  อูย...ต้องท่องไว้อีกแล้วว่า  ความสุขไม่จีรังหนอๆ  เอิ้กๆ

หลังจากนั้นก้อบินคั่นด้วยดักก้าที่แสนสบายผิดปกติจากธรรมชาติไฟล์ทแขกทั่วไป  แต่อันนี้เข้าทำนองเดียวกับน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ  เพราะผู้โดยสารไป-กลับแต่ละขานั้นไม่เกิน 200 คน  สิ่งที่ยากลำบากของไฟล์ทนี้คือ  ทำงานไปแล้วต้องกุมท้องไปด้วย  สาเหตุมาจากการที่หัวเราะจนตัวงอเป็นคลิปหนีบกระดาษเนี่ยแหละ  คือ...แบบว่าพี่ๆยังฮาได้มากกว่านี้อีกหรือเปล่าคะ  โดยเฉพาะมุข The other side เนี่ย  หนูขอคาราวะ 3 กระติกเลย  ถ้าไม่เป็นเพราะอัจฉริยะด้านภาษาก้อน่าจะเพราะซื่อเกินไปนะนั่น  อ้อ...ต้องเติม "บื้อ" ต่อท้ายด้วยนะ  เอิ้กๆ (คำเตือน*** มุขนี้จะฮาเมื่อเล่นต่อหน้าเท่านั้น!)

ส่วนวันนี้ก้อเพิ่งกลับจากคันไซรอบสอง  เมื่อวานนั้นถือเป็นวันลองความหนักแน่นทั้งวัน  เนื่องจากเป็นวันพระใหญ่ครั้งที่ 2 ของเราที่จะถือศีล 5 และกินมังสวิรัติ  โอ้ว...จะให้หนูกินมังสวิรัติในประเทศญี่ปุ่นได้ยังไงคะเนี่ย  ด้วยเหตุนี้  มารผจญนั้นจึงมาปรากฎในรูปแบบของคัตสึด้ง (อู้ว)  แฮมเบอร์เกอร์เนื้อแซมชีส (อ้าห์)  ข้าวหน้าปลาไหล (โอ้ว)  ข้าวแกงกระหรี่หมูทอด (อ๋าวว)  แต่...หึหึ  มันก้อทำให้เราหวั่นไหวได้แค่จิตใจเท่านั้นแหละ  ส่วนร่างกายน่ะบังคับให้มันกลืนบะหมี่เย็นลงไป  เล็มไข่ตุ๋นกระทะลงไป  งับโดนัทน้ำตาลลงไป  และส่งข้าวหน้าแกงกระหรี่เห็ดลงไปเป็นการปิดท้าย  ส่วนศีล 5 นั้นน่าจะรักษาได้มากกว่าเดิมที่เคยเป็น (หรือเปล่า?) เพราะไม่มีสิ่งเร้าอะไรมาให้เราผิดข้อมุสาได้เยอะเท่าครั้งก่อน  อืมม์...ภูมิใจจริงเฟล้ย  ฉะนั้น  วันถัดมาจึงรีบตื่นแต่เช้าเพื่อมาฉลอง  ด้วยการกินอาหารเช้าอันประกอบไปด้วยออมเล็ต  เบคอนทอด (อื้มม)  ขนมจีบหมูทอด (โอย...มีให้ลิ้มรนสที่นี่ที่เดียว)  ส่วนเพื่อนร่วมไฟล์ทแอบโล่งใจอย่างจับพิรุธได้ที่เห็นเราเลิกทรมานทำสายตาละห้อยเวลาเห็นมันกินอาหารซะที  เอิ้กๆ   

เมื่อวานมีรายการออกไปเดินช้อปปิ้งกัน  หลั่นล้าสบายใจจนกระทั่งขากลับที่เกิดแอบงงเล็กน้อยกันในกลุ่มว่าต้องนั่งรถบัสคันไหนเพื่อกลับไปที่เดิม  หลังจากกวาดสายตาสักพักก้อแอบเห็นผู้ชายคนนึงนั่งอยู่  ดูจากรูปพรรณสันฐานแล้วมีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นคนไทย  และอาจจะเป็นลูกเรือด้วย!  อ้ายเพื่อนก้อเลยรีบส่งเราเข้าไปถามทันทีว่า "พี่เป็นคนไทยหรือเปล่าคะ?"  พี่ก้อตอบมาว่าใช่  และใจดีพาขึ้นรถบัสจนกลับถูกทางในที่สุด  หลังจากถกเถียงกันอยู่นานมากว่าพี่คนนี้คุ้นหน้า  ไม่แน่ใจว่ามาไฟล์ทเดียวกันไหม (ไฟล์ทคันไซมีทั้งหมด 3 ไฟล์ทต่อวัน)  วันรุ่งขึ้นถึงได้รู้คำตอบว่า  พี่คนไทยคนเนี้ยคือ  เจิ๊ก...กัปตันนี่เอง  แฮ่ๆ

แหม่!  เป็นลูกเรือประสาอะไรก้อไม่รู้  ลืมหน้ากัปตันตัวเองได้ลงคอซะงั้น  เอิ้กๆ

--- angelz ---

ป.ล. (มั่ง)  แอบรู้สึกผิดมากมายที่ลืมนัด หวังว่านมจะอร่อยชดเชยได้ง่า  โอทส์!

ป.ล. 2  จะไปบวชพราหมณ์แล้น  ตื่นเต้นๆ