Storythai

เดือนนี้ไม่ค่อยได้อยู่ติดบ้านสักเท่าไหร่  พอลองเอาตารางงานมากางดูดีๆแล้วเพิ่งรู้ว่าตัวเองมีแต่ไฟล์ทนอนค้างเยอะมาก  ถ้าเป็นเมื่อก่อนนี่จะเป็นอะไรที่เกลียดสุดๆ  ก่อนบินไปทีไรต้องมีแผลงฤทธิ์งอแงงี่เง่า  เพราะมันเป็นอารมณ์ที่ห่างแฟน ไม่ได้เที่ยว  ไม่ได้คุยโทรศัพท์  แถมถ้าพอร์ตที่ไปนั้นไม่เจริญหูเจริญตาแบบญี่ปุ่นหรือเกาหลีละก็  เราจะเกิดอาการเบื่อเซ็งและเหงามากมาย  อะไรก็ไม่ถูกใจหนู  อาหารไม่อร่อยกินไม่ลง  แอบนอนคิดโน่นนี่ฟุ้งซ่าน  ถ้าอาการหนักหน่อยก็จะมีกลัวผีเพิ่มขึ้นมาอีกต่างหาก  โอย...ทำไมชีวิตชั้นมันทุกข์เหลือเกินคะเนี่ย  ซิกๆ

ส่วนตอนนี้น่ะเหรอคะ  อูย...ไม่กระเทือนเลยค่ะ  ถึงขั้นโฆษณาไปทั่วเลยว่ารับบินไฟล์ทยาวทั่วโลก  แถมยิ่งทวีความชอบมากเป็นเท่าตัวเพราะรู้สึกว่า  เออ...เราได้มีโอกาสนอนพักผ่อนจริงๆนะ  อ่านหนังสือก็มีสมาธิกว่าปกติ  ยามเล่นเกมก็ไม่มีอะไรมาทำให้เราวอกแวกวุ่นวาย  แหม...มันช่างสบายใจจริงๆ  เพราะรู้ว่าการกลับมากรุงเทพฯคือการกลับเข้าสู่วงจรเดิมๆอีก  แม้วงจรมันจะหวือหวาฟู่ฟ่าน่าเล่นแต่ก็พาเราเบื่อไวได้เหมือนกัน  ฉะนั้น  การหายไปอยู่ที่อื่นบ้างสักพัก  มันก็ทำให้เราอยากกลับมาสนุกกะวงจรชีวิตอีกครั้ง  โอย...สุดท้ายแล้วมันก้อแค่มุมมองนี่เอง  อะไรมันก็ดีได้ถ้าเรามองให้มันดีๆ  ดังนั้น...อะแฮ่ม  คุณได้รับสิทธินั้นเด๋วนี้  เอิ้กๆ

เรื่องตลกที่เพิ่งค้นพบในวันนี้ก็คือ  อยู่โสดๆแบบนี้กลับไม่ทำให้เรารู้สึกเหงาอะไรมากมายเหมือนกับตอนที่มีแฟนเลยแฮะ  มันเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงก้อไม่รู้  รู้แต่ว่า...เจ๊เริ่มจะปวดหัวอีกละ  เอิ้กๆ

วันสองวันมานี้มีอะไรติดค้างในใจบางอย่าง  บางทีคำพูดบางคำที่คนบางคนเค้าพูดจบไปแล้ว  เราก็ยังจะกลับเอามานั่งคิด  ปรุงแต่ง  แล้วก้อให้ค่ามันไปเรื่อย  แต่จริงๆก้อไม่ได้จะไปซีเรียสอะไรมากมาย  เพราะรู้ว่าถึงจะมีความรู้สึกอะไรเกิดขึ้นต่อเนื่อง  มันก็เป็นแค่ระยะหนึ่ง  ทุกอย่างเกิดขึ้นแล้วก้อดับ  จะดับช้าดับเร็ว  มันก้อต้องดับเป็นสัจธรรม  ถ้ามันดับยากจริงๆ  เด๋วจะเอาเท้าเหยียบลงไปให้ลึกๆเหมือนเวลากดขยะในถังตอนมันเต็มๆละกัน  ให้รู้กันไปว่ามาเว้าวอนผิดคนละ  555

ส่วนสิ่งที่ติดค้างน่ะไม่ใช่อะไรหรอก  แค่กลัวการเริ่มใหม่เท่านั้นเอง  รู้แหละว่าวันนึงเราคงพร้อมที่จะก้าวไปสู่ความสัมพันธ์กะคนๆหนึ่งคนนั้นได้  แต่วันนี้ไม่รู้  อย่ากดดันหนู  เด๋วหนูเครียดว้อย...เอิ้กๆ

--- angelz ---